LeesKost | Koster's Bijzondere Boekensite

Het waren toch mijn ouders

Geplaatst op 5 oktober 2026 door Adrianus

Een jeugd van misbruik

Godgeklaagd.

Dit boek bevat het waargebeurde verhaal van het trieste leven van een jonge vrouw, afkomstig uit een ‘zwaar’ reformatorisch gezin op de Biblie Belt, die tot haar vijftiende jaar werd misbruikt door haar vader, die daarbij vaak ondersteund en aangemoedigd werd door haar moeder. Daarnaast was ze jarenlang het slachtoffer van haar moeder, een aandachtzoeker waarop je rustig het etiket Münchhausen by proxy mag plakken. Nadat Annemieke ontsnapte uit haar ouderlijk huis werd ze versleept van en naar pleegouders, beschermd wooninstellingen en ziekenhuizen (vrijwillige en gedwongen opnames). De vaak liefdeloze benadering door de zorgmafia zorgde ervoor dat Annemieke alleen nog maar verder werd beschadigd.

Auteurs

Annemieke Waaldijk (2000, pseudoniem) schreef al dagboekjes toen ze amper kon schrijven. Wat begon met eenvoudige kinderlijke zinnen groeide uit tot schriftjes vol gedachten, angst en vragen die ze nergens anders kwijt kon. Schrijven werd haar manier om te overleven.

Robert Vinkenborg (1958) is journalist en schrijver. Hij schrijft sinds 1982 voor uiteenlopende media en publiceert tegenwoordig vooral in De Telegraaf, waar hij rechtbankverslagen, misdaadverhalen en human interest-reportages maakt. Hij schreef het spraakmakende, waargebeurde boek De jacht op mijn verkrachter en De Liefdesspion, over een giftige relatie met een kwaadaardige narcist.

Pas in december 2025, nadat haar ouders werden veroordeeld, kon Annemieke de stap zetten om haar dagboeken, samen met Robert, om te werken tot dit boek, Het waren toch mijn ouders.

Annemieke groeide op in een gezin van vier dochters en vier zoons. Alle kinderen werden geslagen en alle vier dochters werden misbruikt door hun vader. Dat weerhield hen niet om ’s zondags met zijn allen braaf in de kerk te zitten. De eerste aanklacht van Annemieke was tevergeefs, pas jaren later werden de misdadige ouders voor de rechter gebracht.

Misschien is de moeder nog de meest kwade genius in het gezin. Naast het aanmoedigen van haar man bleek zij dermate aandachtsgeil, dat ze haar dochter allerlei kwalen aansmeerde die ze niet had. Zo wordt het kind jarenlang gedwongen een brace om haar nek te dragen. Ze kan best lopen, maar niet volgens haar moeder. De laatste misbruikt ook haar eigen zwakke gezondheid om aandacht te genereren. Uiteindelijk krijgt ze een donorhart (in dit geval is het maar goed dat de donor niet weet wie haar of zijn hart heeft gekregen). Ik vind het onbegrijpelijk dat die moeder zo’n lage straf heeft gekregen.

Stuitend vind ik ook het stelletje kwezels dat in de pauzes van de rechtszitting met de vader staat te bidden in plaats van hem met zijn wandaden te confronteren.

Annemieke zelf heeft aan het misbruik een misschien wel obsessieve houding over de integriteit van haar lichaam overgehouden. Daarom mag niemand haar aanraken en daarom rukt ze infusen en klismaspuiten los. Gek dat niemand snapt waarom ze dat doet.

Dit boek bevat zoveel ellende dat ik het regelmatig neer moest leggen. Maar ik moest het uitlezen. Het maakte me verdrietig en boos. Verdrietig om wat een mensenkind allemaal moest ondergaan. Boos op haar misdadige ouders en op de ‘hulpverleners’ zonder meegevoel. Maar ik had ook bewondering voor Annemieke die zo dapper was om het allemaal op te schrijven, en begrip voor haar grote verdriet:

Voor ik de rechtszaal uitloop, kijk ik nog één keer achterom. Het voelt als een afscheid. Ik ben jullie kwijt. Maar heb ik jullie ooit gehad, de ouders die ik zo nodig had?

Fijn dat Robert Vinkenborg Annemieke niet alleen hiermee hielp met haar verhaal, maar ook gecompliceerde zaken hielp te duiden.

Een indrukwekkend boek.

Annemieke Waaldijk en Robert Vinkenborg – Het waren toch mijn ouders. Een jeugd vol misbruik. ISBN 978-94-6297-380-0, 288 pagina’s, € 23,50. Amsterdam: Uitgeverij De Kring 2026.

Geplaatst in Alle Boeken, Autobiografie, Gezondheidszorg, Misbruik | Reacties uitgeschakeld

Het kabinet dat van niemand was

Geplaatst op 30 september 2026 door Adrianus

Kijken naar onze recente politieke geschiedenis

Eén beeld zegt meer dan 1000 woorden.

De traditionele bordesfoto van het nieuwe kabinet © Bart Maat

Het kabinet-Schoof bestond uit een partijloze premier en ministers en staatssecretarissen van PVV, VVD, NSC en BBB trad aan op 4 juli 2024 en viel op 3 juni 2025, nadat de bewindspersonen van de grootste regeringspartij, de PVV, ontslag namen. Op 22 augustus 2025 verlieten ook de NSC het inmiddels demissionaire kabinet. De resterende bewindslieden van VVD en BBB gaven op 23 februari het stokje over aan hun opvolgers.

In dit boek gaat een tijdlijn vooraf aan een beschrijvend en analyserend essay van Leonard Ornstein, dat gevolgd wordt door een aantal treffende foto’s (een beeldessay) van Bert Maat.

Auteurs

De journalist Leonard Ornstein (1955) was onder meer politiek redacteur van Vrij Nederland en het televisieprogramma Netwerk. Hij schreef of werkte mee aan boeken over Frits Bolkestein en Pim Fortuyn.

Politiek fotograaf Bart Maat werkt al zeventien jaar als freelancer of in opdracht. Daarnaast geeft hij lezingen over beeldvorming in de politiek. In 2021 maakte hij de befaamde functie-elders-foto, waarvoor hij werd bekroond met de Zilveren Camera, de ANP Nieuwsfoto van het Jaar en de Prinsjesfotoprijs.

Samen maakten de heren het boek Functie elders. Achter de schermen van een onstuimig crisisjaar.

Het in hapklare brokken onderverdeeld essay van Leonard Ornstein biedt duiding, achtergrondinformatie en helpt de lezer in de juiste stemming te komen bij het bekijken van de foto’s. Kort aan de orde komen het vertrek van premier Mark Rutte uit de vaderlandse politiek, de verziekingswinst van Geert Wilders en diens PVV ten koste van Frans Timmermans en GroenLinks/PvdA, de moeizame formatie en het aantreden van het kabinet-Schoof. De titels van de onderdelen het gepruts van de PVV, Ontroostbare Omtzigt en De val: toneelstuk in twee bedrijven zeggen veel. Het onderdeel Gastheer van trotse Trump is minder in mineur, Daar lezen we dan, dikgedrukt, ‘Soms het je geen regering nodig om van iets een succes te maken. Dan dicteert de wereldpolitiek wat er moet gebeuren. De conclusie is onverbiddelijk: schamele resultaten na een jaartje regeren.

Vak K, schorsing van het debat over de regeringsverklaring © Bart Maat

De uitgever was zo genereus om ons als voorproefje enkele foto’s uit het boek ter beschikking te stellen. Die zeggen veel.

Jammer dat er destijds geen dergelijke fotoboeken over die andere twee kabinetten ‘van niemand’ (Van Agt II en Balkenende I) zijn verschenen.

Catshuis 13 september 2024, de premier en vicepremiers poseren met het regeringsprogramma © Bart Maat

Een modern historisch document over een turbulent politiek tijdperk(je).

Leonard Ornstein en Bart Maat – Het kabinet dat van niemand was. ISBN 978-94-625-8802-8, 160 pagina’s, € 32,90. Zwolle: WBOOKS 2026

Geplaatst in Alle Boeken, Fotografie, Politiek | Reacties uitgeschakeld

De Werelden van Marijn

Geplaatst op 25 september 2026 door Ans Stier

De portalen van Indigo

Deuren naar onbekende werelden.

Marijn groeit op in een welvarend handelaarsgezin. Rotterdam is net aan het opbouwen na het Duitse bombardement uit de Tweede Wereldoorlog. Marijn wil graag iets goeds doen en gaat collecteren. Ze ontmoet een zonderlinge man die tussen de puinhopen op zoek is naar een blauwe deur. De blauwe deur blijkt onderdeel van het familiegeheim. Het is namelijk de deur naar verborgen werelden waar de familie haar handelswaar vandaan haalt. Maar het is niet allemaal pracht en praal achter die deuren. Er schuilt ook een groot gevaar.

Auteurs

Johan Klein Haneveld (1976) studeerde Biomedische Wetenschappen aan de Universiteit Leiden. Van jongs af aan schrijft hij al verhalen. In 2001 kwam zijn debuut Neptunus uit. Hij schrijft vooral science fiction, fantasy en horror. Daarnaast auteur is hij werkzaam als eindredacteur bij het Tijdschrift voor Diergeneeskunde. Hij woont in Delft.

Jasper Polane (1973) is schrijver, regisseur en oprichter van Uitgeverij Quasis. Hij woont in Leiderdorp. Als scenarist schreef hij tekenfilmseries voor televisie. Lege Steden uit de vierdelige maalstroom serie was zijn eerste roman, die hij in 2014 publiceerde. Als uitgever bij Quasis is hij onder andere de bedenker en curator van de SF-reeks De zwijgende aarde, waarvan elk deel door een andere auteur is geschreven, en waarvoor hij de roman Roest schreef. De serie De Portalen van Indigo is eveneens door verschillende auteurs geschreven.

Het verhaal bouwt zich heel rustig op. Als een soort sprookje ontpopt het zich, maar naarmate je verder komt, wordt het steeds enger. Aan het eind heb je toch echt wel het idee met regelrechte horror te maken te hebben. In eerste instantie is het dus zeker niet eng. Er is eerder verwondering zoals bij fantasy het geval is. Je bent nieuwsgierig naar wat er zich achter de deuren bevindt.

Echt eng wordt het als er kakkerlakken en entiteiten naar voren komen. En dan ook nog de lugubere moord in de kelder. Het verhaal heeft ook een science fiction kant. De werelden achter de deuren blijken een soort parallelle werelden te zijn. Met dezelfde gebouwen en dezelfde mensen. Marijn komt zelfs een versie van zichzelf tegen in een andere dimensie.

De wereld van Marijn is een aangename mix tussen de genres fantasy, science fiction en horror. De smerigheid van de horrorkant valt erg mee. Er wordt niet in detail getreden van allerlei ranzigheden, dus het is niet onsmakelijk. Het wordt wel spannend en wekt nieuwsgierigheid op.

Het thema relatief eenvoudig: deuren worden geopend waar werelden achter zitten, maar dat is een perfect ingrediënt om een mooie vertelling te creëren.

Als onderdeel van de serie De Portalen van Indigo is dit boek prima afzonderlijk te lezen. De eerdere delen ken ik niet, maar ik er ben na het lezen van dit boek zeker nieuwsgierig naar geworden.

Het boek leest vlot hoewel sommige zinnen wat lang zijn. Er zijn geen complexe verhaallijnen en het aantal personages is gedoseerd. Een prima balans voor een omvang van 164 pagina’s.

Een bijzonder gevarieerd boek dat blijft boeien tot het eind.

Johan Klein Haneveld & Jasper Polane – De werelden van Marijn. Serie de portalen van Indigo. ISBN 978-94-92099-67-9, 164 pagina’s, € 19,00 Leiderdorp: Quasis Uitgevers 2026.

Geplaatst in Alle Boeken, Fantasy, Horror, Science fiction | Reacties uitgeschakeld

Bloed

Geplaatst op 21 september 2026 door Adrianus

De jonge Van In en Versavel

Eeuwenoude traditie bedreigd.

De Heilig Bloedprocessie van Brugge is een eeuwenoude traditie, die dateert uit 1304 en sinds 2009 op de Wereld Erfgoedlijst. Dit jaarlijkse evenement speelt de hoofdrol in deze politieroman.

Het organiserend comité staat voor het eerst onder leiding van de filmregisseur Stien Coninckx. Zij wil het evenement gebruiken om haar afgenomen reputatie tot grote hoogte op te vijzelen. Haar megalomane ideeën vallen echter niet in goede aarde bij de meeste leden van het comité, waaronder haar voorganger en de bisschop van Brugge. Weet Stien haar plannen door te drijven, ook nadat één van haar medeleden plotseling vermoord blijkt te zijn met een briefje in haar broekzak waarin een ‘aanslag op de processie’ wordt genoemd? Voor Commissaris Van In en inspecteur Versavel een reden om het evenement te laten afgelasten. Stien, de bisschop, de burgemeester en hoofdcommissaris De Kee willen hier echter niets van weten. Dus moet het team coute que coute die aanslag weten te voorkomen.

Auteur

Jonas Boets (1981) studeerde Germaanse talen. Hij werkte enkele jaren in het onderwijs en bij de televisie. Als schrijver begon hij met kinderboeken. Na het overlijden van Pieter Aspe kreeg hij toestemming om de boekenreeks over Pieter van In voort te zetten. Hij schrijft zogenaamde prequels, boeken over de jonge Van In en Versavel in het Brugge van de jaren negentig van de vorige eeuw. Bloed is deel zes in deze reeks, na Reünie, Macht en Buitenspel en Rusteloos en Wraak. De boeken staan elk op zichzelf en kunnen rustig ‘los’ of in een andere volgorde worden gelezen.

De politiemensen eigenlijk niet waar ze naar op zoek zijn en onderwijl tikt de klok verder en ontrollen de gebeurtenissen zich voor hun ogen. Kunnen ze nog op tijd meer slachtoffers voorkomen?

De jonge politievrouw Meyrem speelt een belangrijke rol in dit spannende, maar niet erg geloofwaardige verhaal. Het is bloedserieus en mist deze keer de humor die de meeste Aspe-boeken kenmerkt. Jammer, maar ik heb me er toch wel weer uitstekend mee vermaakt.

Jonas Boets – Wraak. Serie Aspe. ISBN 978-90-223-4294-6 306 pagina’s, € 22,50. Antwerpen: Uitgeverij Manteau / Standaard Uitgeverij 2026.

Geplaatst in Alle Boeken, Detective / Thriller | Reacties uitgeschakeld

Gewoon Estavana

Geplaatst op 17 september 2026 door Adrianus

Portret van een handbalicoon

Bijzonder Arnhems meisje.

Je hoeft geen handbalfan te zijn om van Estavana Polman te hebben gehoord. Ze speelde namelijk 207 interlands voor het Nederlands team en scoorde daarbij wel 695 doelpunten. Met zulke prestaties haal je regelmatig het NOS-journaal. Bovendien is ze inmiddels toegetreden tot het roemruchte gezelschap van Bekende Nederlanders. Of dit op eigen kracht is gebeurd, of mede dankzij haar relatie met die andere Bekendc Nederlander, de oud 020-voetballer Rafael van der Vaart, de vader van haar dochter Jesslymm, valt moeilijk te zeggen. Polman is een boeiende persoonlijkheid en komt over als een leuke meid, maar haar romance met Raf zal haar nationale bekendheid zeker hebben versterkt.

In dit boek lezen we hoe Estevana op jonge leeftijd moederziel alleen naar het Deense Esbjerg vertrok om in de gelijknamige club te gaan spelen. Ze zou er de wereldtop bereiken. Ook de breuk met haar trainer die tot haar vertrek bij de club zou leiden komt uitgebreid aan de orde, evenals haar ernstige blessure en haar succesvolle verblijf in Roemenië. Het boek wordt afgesloten met de aankondiging van Estavana aan de bestuurder van haar Roemeense club dat ze binnenkort stopt.

Auteur

Gerben Engelen (Arnhem, 1990) is journalist en programmamaker. Hij werkte als verslaggever voor onder meer Ziggo Sport en Eurosport. Tegenwoordig is hij werkzaam bij het tv-programma Vandaag Inside. Gewoon Estavana is zijn debuut.

Estavana verbleef jarenlang aan de internationale handbaltop. Ze is een publiekslieveling met een uitgesproken persoonlijkheid die vaak geen blad voor de mond neemt. Naast de sport is ze bekend van de media en van haar relatie met Van der Vaart. En dan is ze ook nog moeder. Een ideaal onderwerp voor een boek dus, maar ‘het antwoord is standaard nee’. Engelen had kennelijk zijn huiswerk gedaan en wist moeder Winifred te passeren. Hij mocht regelmatig in de nabijheid van de sportvrouw verblijven en kreeg zodoende de benodigde informatie over haar loopbaan en, zij het in iets mindere mate, haar privéleven.

In het boek staan leuke weetjes, zoals hoe Estavana aan haar mooie naam komt en hoe het begon met Rafaël. Van haar vorige relatie vernemen we echter alleen de naam en verder moeten we gissen.

Ze is geboren en getogen in Arnhem en wil daar ook weer gaan wonen, nu ze ‘klaar’ is met de topsport. Ze heeft een sterk familiegevoel en komt uit een echt voetbalgezin.

Uiteraard is er uitvoerige aandacht voor Polmans jarenlange verblijf in Denemarken en hoe daar vrij abrupt een einde aan kwam. In ‘het lichaam van een 80-jarige’ lezen we over de perikelen die een geblesseerde knie met zich meebrengt en hoe deze met injecties weer wordt opgelapt.

Een openhartig boek over de jarenlange weg van Estavana naar de internationale handbaltop en alle ups en downs sindsdien.

Gerben Engelen – Gewoon Estavana. ISBN 978-90-4886918-3, 221 pagina’s, € 22,99. Amsterdam: Uitgeverij Inside 2026.

Geplaatst in Alle Boeken, Sport | Reacties uitgeschakeld

Ping!

Geplaatst op 15 september 2026 door Adrianus

Hoe verslaving aan sociale media ingrijpt op het leven

Onschuldig begin leidt tot…

Emmy houdt van techniek en begint een studie robotica in Haarlem. Ondertussen gaat ze min of meer per ongeluk viraal met een filmpje op CastYo. Met haar hartsvriendin Amara bespreekt ze alles en heeft ze een inimini tweepersoons boekenclubje; ze houden van lezen. Toch hebben ze doordat ze naar andere opleidingen gaan, steeds minder contact dan vroeger en Emmy ontmoet natuurlijk nieuwe klasgenoten en leraren. Bovendien gaat ze vaker filmpjes maken en steeds meer op zoek naar likes en volgers. Zowel voor haarzelf als voor haar omgeving heeft dat spannende, leuke, maar ook heftige gevolgen…

Auteurs

Arnoud Wokke (techjournalist bij Tweakers) en Sara Sporken (GZ-psycholoog) hebben voor dit boek een bijzondere samenwerking gevonden, waardoor het verhaal zowel qua gevoel als technisch klopt. Arnoud schreef eerder het non-fictieboek I Love/Hate smartphones. Sara heeft in haar spreekkamer de afgelopen tien jaar gezien welke problemen sociale media kunnen veroorzaken, zeker bij jonge mensen. Voor beiden is deze roman hun eerste fictieve verhaal.

Na twee jaar werken aan het manuscript bleek er geen enkele uitgever geïnteresseerd, dus hebben ze het boek maar in eigen beheer uitgegeven. Een respectabele stap, die steeds meer schrijvers durven te nemen. Wie benieuwd is hoe dit gelopen is moet maar eens luisteren naar de podcast Met Nerds om Tafel, aflevering 471 getiteld ‘Een roman tegen je eigen telefoon’.

Een verhaal als dat van Emmy en haar sociale media is natuurlijk tijdgebonden, maar om het iets losser te maken van de echte wereld gaat het over fictieve media en bedrijven: naast CastYo (overduidelijk YouTube) is er bijvoorbeeld RealTM, Vevi en Gttr. Allemaal apps die regelmatig om aandacht vragen met eindeloze scrolls en de steeds terugkerende Ping! Dat werkt: het is herkenbaar en toch geen exacte match, waardoor het boek leesbaar blijft als het sociale media landschap verandert. Zo is eigenlijk nu al wel merkbaar dat bijvoorbeeld AI er helemaal niet in voorkomt, het is niet ondenkbaar dat het geschrift daardoor volgend jaar toch al wat oud aanvoelt.

De personages die langskomen zijn gelukkig geen karikaturen. Vrienden, ouders, docenten en klasgenoten zijn veelzijdig, waardoor er veel te herkennen is. Ook de situaties zullen voor veel lezers bekend voorkomen, waardoor de fictieve geschiedenis desondanks zeer realistisch aanvoelt. Dat beide schrijvers willen waarschuwen voor de gevaren van sociale media blijft in de ondertoon aanwezig, maar toch neemt het verhaal de overhand. Zullen Emmy en Amara de reis waar ze van dromen ooit gaan maken?

De tekst zelf wordt vaak onderbroken door de – rechts uitgelijnde – berichten die Emmy van of naar haar vrienden en familie stuurt. Zo wordt je als lezer meegenomen in zowel haar offline als online belevingswereld. Die berichten hebben natuurlijk een andere, kortere stijl, waardoor zo’n reeks soms wat lastiger leest, maar wellicht is dat voor meer ervaren sociale media gebruikers minder een probleem 😉 Dat wordt nog een uitdaging om op een goede manier te doen in het luisterboek, dat Arnoud beloofd heeft zelf in te spreken als de papieren (of e-book) versie duizend exemplaren verkoopt.

Nu we het over de vormgeving hebben: Ping! heeft een prachtige omslag en is gedrukt op mooi dik, stevig papier. Maar de marges zijn iets smal, regelafstand is wat krap, het schreefloos lettertype niet per se optimaal voor lopende tekst en de vaak rechts uitgelijnde chats maken dat je bij het openslaan even kan denken dat je het boek ondersteboven hebt. Eenmaal lezend maakt dat allemaal natuurlijk weinig meer uit. Ook de titel had vanuit marketingoogpunt beter wat meer woorden kunnen hebben, dat had het boek herkenbaarder en beter vindbaar gemaakt.

Al met al hebben Arnoud en Sarah een actueel maatschappelijk probleem erg knap in boekvorm gegoten, het verhaal boeit, en is goed leesbaar voor jong en oud. Het verdient aandacht van iedereen die iets met het onderwerp heeft (wie niet?) en zeker een tweede druk, op een gegeven moment wellicht een vernieuwde editie en wie weet een vervolg.

Arnoud Wokke en Sarah Sporken – Ping! ISBN 978-90-9042-06-1, 305 pagina’s, € 25,00. Uitgeverij Arnoud en Sarah 2026.

Recensie: Robbert Wethmar (moet nog worden toegevoegd)

Geplaatst in Alle Boeken, Fictie, Sociale media | Reacties uitgeschakeld

Het Binnenhof van Jaïr

Geplaatst op 7 september 2026 door Adrianus

25 jaar politiek verslaggever in den Haag

Politici zijn geen zakkenvullers, maar veelal harde werkers…

Jaïr Ferwerda, het vrolijke jongmens dat vaak een stukje met politici meeloopt in de hoop hen een fraaie quote te ontlokken, wie kent hem niet? Inmiddels loopt hij al zo’n 25 jaar mee in Den Haag en lijkt hij bij het meubilair te behoren. Tijd voor een boek.

Auteur

Jaïr Ferwerda (Helmond, 1976) begon zijn loopbaan als redacteur-verslaggever bij Barend & van Dorp. Daarna werkte hij samen met onder meer Wilfried de Jong, Humberto Tan, Sven Kockelmann en Eva Jinek. Hij maakte veel politieke documentaires.

Regelmatig zijn door Ferwerda gemaakte reportages en documentaires op de buis te zien, zoals de legendarische terugblik van beide vileine spindoctors Frits Huffnagel en Ed Sinke op de lijsttrekkersverkiezing van de VVD uit 2006 tussen Mark Rutte en Rita Verdonk. In dit boek krijgen we saillante achtergrondinformatie hierover en nog veel meer.

Een greep uit de inhoud: De gordel van Wiebes, Het Boekestijntje van Boris, Alexander Penthousei en De kat van Theo Hiddema. Smullen.

Uitgebreid wordt aandacht besteed aan oud-premier Mark Rutte, waarmee Jaïr een dermate goede band wist op te bouwen dat hij met zijn microfoon wekelijks met hem meeliep op weg naar de ministerraad. Ruttes opvolger Schoof vangt hij op na het lopen van een halve marathon: ‘nu heb ik de ware Schoof gezien’.

Na de interessante inleiding vallen we met de deur in huis in De badkamer van Pim Fortuyn. Onder andere John Leerdam, Geert Wilders, Caroline van der Plas, Marjolein Faber en Barry Madlener passeren de revue. De heilige Sint-Pieter besteedt uitvoerig aandacht aan Pieter Omtzigt.

Het loont niet altijd de moeite bij afgetreden politici langs te gaan, zoals bij Marjolein Faber. Soms wel, zoals bij Frans Timmermans. En, eind goed al goed, bij de installatie van Mark Rutte in Brussel als opperhoofd van de NAVO.

Geweldig is Zingende politici met Hugo de Jonge en Ferd Grapperhaus.

Ferwerda heeft veel geïnvesteerd in goed banden met een heleboel parlementariërs en bestuurders, zonder dat ten koste te laten geen van zijn journalistieke werk. Zijn empathie voor mensen en zijn humor helpen zeker daarbij. Door deze benadering krijgt hij vaak andere zaken boven water dan zijn collega’s.

Net zoals zijn reportages en documentaires is ook dit boek kaasje voor de politiek geïnteresseerden. Vergeet niet naar de foto’s aan de binnenkant van het cover te kijken. Ook de foto op de achterkant is typisch Jaïr Ferwerda.

Jaïr Ferwerda – Het Binnenhof van Jaïr. 25 jaar politiek verslaggever in den Haag. ISBN 978-90-488-7893-2, 286 pagina’s, € 22,99. Amsterdam: Hollands Diep 2026.

Geplaatst in Alle Boeken, Politiek | Reacties uitgeschakeld

Een buitengewoon leven

Geplaatst op 5 september 2026 door Ans Stier

De beroemde Siamese tweeling gebroeders Bunker

Twee zussen en twee mannen met één lichaam ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog.

In 1839 vestigen de wereldberoemde Chang en Eng Bunker zich in Wilkes County, Noord Carolina. De twee broers zijn bij hun borstbeen aan elkaar verbonden en streven ernaar een zo normaal mogelijk leven te leiden. Ze willen graag trouwen en een gezin met veel kinderen stichten.

Sarah en Adelaide Yates, zussen, komen uit een gezin dat in diskrediet is geraakt. Ze zien de broers als een mogelijkheid om toch aan de man te komen en een gezin te stichten. Vanuit de beleving van Sarah krijgt de lezer inzicht in een complex leven in de tijd van de slavernij.

Auteur

Christina Baker Kline (1964) is geboren in Cambridge (Verenigd Koninkrijk) en opgegroeid in het zuiden van de USA en in Maine. Ze heeft studeerde aan drie universiteiten onder andere Engels en literatuur.

Van 2007 tot 2011 was ze werkzaam in het onderwijs als Writer-in-Residence aan de New Yorkse Fordham University. Ze doceerde creatief schrijven en literatuur.

Inmiddels heeft ze diverse boeken op haar naam staan en is ze uitgegroeid tot nummer 1 New York Times-bestsellerauteur van meeslepende, historische verhalen. Haar romans vielen veelvoudig in de prijzen en werden in 40 landen gepubliceerd.

Een buitengewoon leven is een boek dat opvalt. De cover is prachtig. De naam van de auteur is gedrukt in gouden letters. De bloemen zijn in reliëf, voelbaar en glanzen mooi. Helaas, toen ik het boek voor de eerste keer opensloeg brokkelden er stukjes van het glanzende laagje van de bloemen af. Hiermee verdwijnt niet alleen de glans maar ook het reliëf. Jammer voor iets waar zoveel aandacht aan is besteed. Persoonlijk heb ik ook een hekel aan op het omslag geplakte stickers die zich maar moeilijk laten verwijderen.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Sarah. Haar emoties en gedachten zijn mooi uitgewerkt. De invloed van de gemeenschap waarin ze leeft speelt een grote rol. Wat dit met haar doet wordt goed uitgewerkt. Je ervaart het verhaal van heel dichtbij.

Het boek geeft heel duidelijk en op toegankelijke wijze inzicht in het leven van de gebroeders Bunker en hun gezinnen. Het is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. De historie van zowel de tweeling als het leven in de negentiende eeuw, waarin slavernij en de kerk een grote rol spelen, zijn goed uitgewerkt.

Ik was heel nieuwsgierig naar het leven van de Siamese tweeling. Een thema waar ik diverse vragen over had. Vragen die in dit boek goed beantwoord worden. Zo wordt de praktische kant van hun relaties uit de doeken gedaan, zonder dat het té gedetailleerd wordt. Blijkbaar waren de broers er toch best handig in om elkaars privacy te waarborgen.

Het is een heel aangrijpend verhaal en een ware pageturner. Je bent zo betrokken bij het leven van Sarah en haar familie dat je graag wilt weten hoe het verder gaat.

Het boek leest gemakkelijk en is goed te volgen.

Een buitengewoon leven is een buitengewoon en informatief historisch boek.

Christina Baker Kline – Een buitengewoon leven. Vertaald uit het Engels (The Foursome) door Annemarie de Vries. ISBN 978-90-4921087-8, 400 pagina’s, €22,99. Amsterdam: Boekerij 2026.

Geplaatst in Alle Boeken, Cultuur, Geschiedenis | Reacties uitgeschakeld

Zingen als een zeeman

Geplaatst op 31 augustus 2026 door Adrianus

Een verhaal van een shantykoor

‘Iedereen is welkom.’

Mede omdat er nog weinig onderzoek gedaan is naar het fenomeen shantykoor besloot de auteur om daar zelf etnografisch onderzoek naar te doen. Daartoe meldde hij zich in september aan bij een shantykoor in de provincie Groningen. Het zou een langdurig lidmaatschap worden, want de ‘participerende observatie’ zou zo’n tien jaar duren. De man nam zijn lidmaatschap serieus, hij zong zelfs een aantal solo’s.

Nederland telt een kleine 400 shantykoren. Daarvan waren er in 2023 333 aangesloten bij Shanty Nederland. Volgens de auteur lopen de meningen uiteen over wat een shantykoor precies is. De traditionele koren bestaan uitsluitend uit mannen, maar er zijn ook gemengde koren.

Naast Nederland kent alleen Duitsland een vergelijkbare populariteit van grote shantykoren.

Shantykoren treden niet alleen op bij shanty festivals (die in Duitsland zijn erg geliefd), maar ook op havenfestiviteiten, jaarmarkten, bruiloften en partijen. De koren zijn graag geziene gasten in verzorgingstehuizen.

In Deel ! leren we de shanty-wereld kennen. Er is, naast de eerste kennismaking met het koor van de auteur, aandacht voor het repertoire en de geschiedenis.

Deel II bespreekt de gang van zaken in het koor van de schrijver: de repetities, optredens, leden en organisatie. Welke rol speelt de dirigent? Waarover gaan de verschillen van mening?

In deel III probeert de onderzoeker een en ander te duiden: Wat is zingen als een zeeman? Hoe klinkt de muziek? Wat is de uitstraling van het koor? Wat leert dit ons?

Auteur

Dr. Evert Bisschop Boele studeerde Schoolmuziek aan het Conservatorium Maastricht en etnomusicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij promoveerde in 2013 summa cum laude in de sociale wetenschappen aan de Georg-August-Universität in Göttingen (D) op een proefschrift over de betekenis van muziek in het alledaagse leven. Hij is lector Kunsteducatie aan de Hanzehogeschool Groningen.

Bisschop Boele heeft een leuk, toegankelijk boekje geschreven met veel informatie over shanties en shantykoren. Hoewel het moeilijk is om tot een definitie van shantykoren en hun repertoire te komen leren we wel wat het NIET, geen kerkkoor, geen klassiek koor. Een shantykoor dat ‘te mooi zingt’ verliest zijn ziel. Het gaat er niet om of je KUNT zingen, maar of he WILT zingen. Zangers waarvan de stemkwaliteit terugloopt kunnen rustig lid blijven, zelfs als ze alleen maar playbacken. Pas als men te vaak onwel wordt bij een optreden wordt het misschien tijd te stoppen. Gezelligheid speelt bijna net zo’n belangrijke rol als het zingen.

Het boekje wordt mooi afgesloten door de ontroerende Sailor’s Farewell Hymn, dat vaak op uitvaarten van overleden leden wordt gezongen.

Voor wie meer wil weten is er een uitvoerige literatuurlijst.

Een kritiekpuntje: Het aan elk hoofdstuk voorafgaande geneuzel in een mail aan de neef van de auteur (werkelijk of gefingeerd?) voegt niets toe en had beter vervangen kunnen worden door een korte opsomming van de inhoud.

Maar wie daarop let….. De auteur spreekt over een verrijking van zijn leven en zo is het maar net.

Een leuk informatief boekje, zeker voor liefhebbers van shantykoren.

Evert Bisschop Boele – Zingen als een zeeman. Een verhaal van een shantykoor. ISBN 978-94-6301-501-1, 174 pagina’s, € 24,90. Utrecht: Eburon 2024.

Geplaatst in Alle Boeken, Cultuur, Muziek | Reacties uitgeschakeld

Ik hou van mij

Geplaatst op 18 augustus 2026 door Peter Ludikhuize

Harrie Jekkers

De geautoriseerde biografie

Ik hou van mij

Hoor je nooit zingen

Ik hou van mij

Wordt nooit gezegd

Maar ik hou van mij

Ga ik toch zingen

Want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen het echt

Harrie Jekkers is al decennialang een van ’s lands meest geliefde cabaretiers, liedjesmakers en schrijvers. Liedjes als Oh, Oh, Den Haag, Over de muur en uiteraard Ik hou van mij, waaraan dit boek zijn titel ontleent, nestelden zich in ons collectief geheugen. Met Klein Orkest stond hij jarenlang voor uitverkochte zalen en met zijn cabaretvoorstellingen bereikte hij een ongekende populariteit. Voor zijn werk ontving hij onder meer een Edison, een Zilveren Griffel en de Annie M.G. Schmidt-prijs. Het NRC noemde hem: ‘Misschien wel de meest knuffelbare cabaretier van Nederland.’

In Ik hou van mij vertelt Harrie Jekkers zijn verhaal. In gesprekken, scènes en herinneringen ontvouwt zich een leven dat zich afspeelt op het podium en in kroegen; in Den Haag, Utrecht en op Ibiza.

Auteur

Sander van Leeuwen (1986) studeerde psychologie in Leiden. Tijdens zijn studie schreef hij liedjes en korte verhalen. Hij schreef eerder Het wordt niets zonder jou, de biografie van zanger Hans de Booij en de roman Liever geen applaus voor ik leef. Van Leeuwen woont in Leiden, werkt in Den Haag, is getrouwd en heeft een zoon.

Ik hou van mij is verschenen ter ere van de 75ste verjaardag van Harrie Jekkers. Hij stelde hiervoor zijn privéarchief ter beschikking; het boek bevat dan ook de nodige foto’s. Bovendien heeft de auteur heel slim vooral Jekkers zelf aan het woord gelaten. Dat heeft ertoe geleid dat de typische, Haagse vertelstijl die we zo goed kennen uit zijn voorstellingen ook de boventoon voert in dit boek. En dat maakt Ik hou van mij bijzonder prettig leesbaar. Je hoort hem als het ware praten.

Jekkers blikt uitgebreid en openhartig terug op zijn leven en carrière. Zijn gelukkige jeugd in de Haagse Moerwijk – zoals ook te horen is in Oh, Oh, Den Haag – komt aan bod, evenals zijn successen met Klein Orkest en later met zijn solovoorstellingen. Na vijf succesvolle soloprogramma’s had Harrie er echter genoeg van en hij vertrok naar Ibiza. Pas dertien jaar later keerde hij – door toedoen van zijn goede vriend Jeroen van Merwijk – terug op het podium.

Ook staat Jekkers stil bij de minder positieve (en minder bekende) periodes in zijn leven: zijn verre van plezierige studententijd in Groningen, zijn angstaanvallen, drankprobleem – onder andere tijdens corona – en zijn klaarblijkelijke onvermogen om langdurige liefdesrelaties vast te houden. De tekst van het lied Ik hou van mij is wat dat betreft – weliswaar met een flinke knipoog – misschien toch wel veelzeggend.

De laatste jaren nam Harrie Jekkers de plek van Paul van Vliet over als vaste bespeler van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag op de zondagmiddag. Op 12 juli 2026 speelde hij daar zijn allerlaatste voorstelling om zijn 75ste verjaardag te markeren. Na afloop werd hij door de Haagse burgemeester Jan van Zanen benoemd tot ereburger van Den Haag. Bovendien keerde zijn jeugdvriendinnetje en allereerste liefde Marijke recentelijk terug in zijn leven. Eind goed, al goed dus.

Ik hou van mij is een prettig, soepel geschreven boek dat een intiem, (h)eerlijk en vaak geestig portret schetst van een sympathieke kunstenaar die altijd bleef zoeken en gaandeweg zijn pad vond. Dit boek is geen klassieke biografie. Het is Harries laatste voorstelling en jij zit op de eerste rij.

Sander van Leeuwen – Ik hou van mij. De geautoriseerde biografie van Harrie Jekkers. ISBN 978-90-836-1011-5, 352 pagina’s, € 29,99. Leiden: Bot Uitgevers 2026.

Geplaatst in Alle Boeken, Biografie, Cabaret | Reacties uitgeschakeld