De lijnen die mijn lichaam tekenen

Jonge vrouwen in Iran

In vrijheid naakt poseren.  

Wanneer je als meisje in Iran wordt geboren sta je bij wijze van spreken al met 1-0 achter. Meisjes worden volgens de daar geldende islamitische wetten vanaf negen jaar als vrouw beschouwd en kunnen dan aangeklaagd en gevangengezet worden. Ze zijn dan verplicht om buitenshuis hun haren te bedekken en moeten lange rokken dragen. Hun vader heeft de macht hen uit te huwelijken.

In deze autobiografische graphic novel tekent de auteur in voornamelijk zwart-wit haar jeugd in Iran en wisselt dat af met beelden waarin ze als naaktmodel in een Frans atelier fungeert of zelf tekent. Dar betekent voor haar vrijheid.

Auteur

Mansoureh Kamari (42) werd in Teheran geboren. In 2006 verliet ze Iran, het land dat ik als mijn thuis had moeten beschouwen, maar waar ik me nooit vrij of veilig had gevoeld. Daarna kreeg ze meer zelfvertrouwen, maar de angsten uit het verleden achterhalen me nog steeds.

In de beklemmende boek zien we de angsten van een opgroeiend meisje voor haar vader, die haar mishandelt. Ze kan niet rustig op straat lopen: Ik word uitgekleed door indringende blikken om me heen die me misselijk maken. Ze moest altijd op haar hoede zijn, in een taxi, bij een professor, die met zijn geslachtsdeel speelt terwijl hij mijn werk bekijkt, bij de oogarts.

Als één beeld meer zegt dan duizend woorden dan geldt dit zeker voor de vele beelden waaruit dit prachtig vormgegevens boek bestaat. Wie denkt veel over het hedendaagse Iran te weten doet er toch goed aan het verhaal van en over Mansoureh Kamari tot zich te nemen.

Een huiveringwekkend, maar ook hoopvol boek.

Mansoureh Kamari – De lijnen die mijn lichaam tekenen. Vertaald uit het Frans (Ces lignes qui tracent mon corps) door Elisabeth Van Haegenborgh). ISBN 978-90-0228-872-2, 197 pagina’s, € 29,99. Antwerpen: Standaard Uitgeverij 2026.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.