Een huwelijk met rafelranden
…en waar blijft een kleine kroonprins?
In het jaar 1646 trouwt Willem met Mary Stuart. Hij is 27, zijn mooie tere bruid is pas 15 jaar oud. En dat niet alleen, ze heeft voor dit politiek gearrangeerde huwelijk haar geliefde Engeland moeten ruilen voor een Republiek vol ongepolijste bewoners en ziet haar ouders en haar geliefde zusje Anne niet meer. En was haar bruidegom nu maar stapeldol van verliefdheid geweest, dan zou dat veel goedgemaakt hebben. Maar Willem valt op alle fronten tegen. Hij heeft een haakneus, een bochel, raar vlashaar dat hij lang niet altijd met een ordentelijke pruik bedekt en hij houdt weliswaar van vrouwen maar niet erg van zijn wettige echtgenote.
Willem en Mary delen slechts één passie: tuinen. Gelukkig ontwikkelt Mary een grote liefhebberij voor kostbaar Delfts Blauw. Dat is haar troost en ze zet hun hele huis ermee vol. De liefhebberij van de dag compenseert het feit dat Willem haar ’s nachts weinig toegenegen is, terwijl het toch zijn taak is voor een erfopvolger te zorgen. Maar Mary wordt maar niet zwanger, tot haar grote frustratie. Kortom, de tere, bijna porseleinen Engelse ziel en de grofgebekte lelijke Hollander vormden een hopeloze combinatie. Mary huilt uit bij haar hofdames. Maar de hofdame die ze het meest vertrouwt verraadt haar en valt in Willems armen. Haar jonge opvolgster moet opnieuw Mary’s vriendschap zien te winnen.
Niet alleen het huwelijk komt niet tot bloei. Buiten het prinselijk hemelbed om bloeien er in de Republiek evenmin fraaie bloemen. Willem krijgt met lastige zaken te maken. Lodewijk XIV, de Franse Zonnekoning, zou zijn rijk graag uitbreiden. Hij bedreigt de jonge Republiek met zijn territoriale ambities als een zeventiende-eeuwse voorloper van Poetin. Als Mary’s vader, de katholieke James II, de Engelse troon bestijgt kiest hij de zijde van Frankrijk en verklaart de Republiek – waar nota bene zijn eigen dochter woont – tot vijand. Maar… James is niet gezond. En dat is in die eeuwen, waar kwakzalverij nog hoog wordt aangeslagen, een gevaarlijk gegeven. Willen en Mary kijken ademloos toe en zien Mary’s vader snel aftakelen. Wat zal er gebeuren als James het loodje legt? Wie moet de man opvolgen? Na veel ups en downs groeien Willem en Mary naar elkaar toe en vinden uiteindelijk een lotgenoot én een medestander in elkaar. En in de zomer van 1688 nemen zij een dapper besluit.
Auteur
Matthias Rozemond (1962) studeerde Duitse taal en letterkunde. Hij begon jong met het schrijven van poëzie, daarna ging hij recensies schrijven voor Het Parool en vertaalde Duitse poëzie. Op zijn tweeënveertigste begon hij met het schrijven van romans. Van zijn hand verschenen drie fascinerende romans over de levens van Jeroen Bosch, de jonge Rembrandt en Johannes Verhulst. In 2021 kwam Amalia uit, over Amalia van Solms, gevolgd door Hoogheid (1922), over de oudere Amalia, de grondlegster van het hedendaagse Nederlandse koningshuis. Met deze nieuwste roman blijft hij in prinselijke sferen, want in dit boek staan stadhouder Willem III en Mary Stuart centraal.
Rozemond bezit de grote gave de lezer bij de hand te kunnen nemen om hem met woorden een vroegere tijd binnen te voeren. Hij schrijft beeldend, mooi, levensecht, werkelijk meesterlijk.
Nadat ik het eerste boek van Matthias Rozemond had gelezen verheugde ik mij al op het volgende. En daarna wéér op het volgende. Zelf vond ik de ‘schilderboeken’ het mooist, maar dat doet niets af aan mijn bewondering voor zijn andere werk.
Ook met Willem & Mary heeft deze auteur weer middenin de roos geschoten. Wie zal de eer hebben als volgende hoofdpersoon in zijn toekomstige roman te fungeren? Afwachten in ongeduld weer.
Matthias Rozemond – Willem & Mary. ISBN 978-90-21-05255-7. 413 pagina’s, € 24,99. Amsterdam: Luitingh-Sijthoff 2026.