‘Tien jaar Schrikkelkalender, zit daar geen boek in?’
HEMA – alles smaakt hier naar worst, ook de handdoeken.
Na Een normaal boek (2006) en Een ander boek, niet dit boek (2012) vonden Ronald Snijders & Fedor van Eldijk het tijd om eens een keer geen boek te schrijven. Geen boek bevat het beste uit 10 jaar Schrikkelkalender, de vierjaarlijkse scheurkalender van de heren vol absurde humor. In Geen boek vind je korte verhalen, vreemde dialogen, tijdloze nieuwsberichten, onhandige lijstjes, ontsporende app-conversaties en geen gedichten. Geen boek biedt hapklare oplossingen tegen jazz en bevat slechte slogans voor steden, zoals ‘Delft, bekend van het onderspit’. En inbrekers kunnen iets achterlaten in het gastenboek.
Auteurs:
Ronald Snijders (1975) is schrijver en komiek. In het theater maakte hij onder andere de voorstellingen Welke Show, Groot Succes 2 en Een avond met mij. Voor tv werkte hij mee aan onder meer De Staat van Verwarring, RamBam en het Sinterklaasjournaal.
Fedor van Eldijk (1970) is absurdist. Midden jaren negentig was hij actief in de cabaret- en bandformatie N’mbusi, als schrijver, speler en bassist. Hier begon zijn samenwerking met Snijders. Daarmee won hij de tweede prijs op het Amsterdams Kleinkunstfestival. Samen met Snijders schrijft hij absurdistisch proza, waaronder de succesvolle nonsenswoordenboeken De alfabetweter en De AlfabetBeter, en werkt hij mee aan radio en televisieprogramma’s.
Waarom Geen boek? Mensen lezen steeds minder; een trend waar de schrijvers op in willen spelen. Ook willen ze met Geen boek de boekhandels een beetje dollen, want als ze heel vaak Geen boek verkopen levert dat de heren veel geld op. En als je te veel bagage bij je hebt op vakantie, neem je als leesvoer Geen boek mee. Dat scheelt weer. Bovendien had de uitgever gevraagd: ‘Tien jaar Schrikkelkalender, zit daar geen boek in?’ en dat vonden Snijders en Van Eldijk ook.
Geen boek bevat de – volgens de schrijvers althans – beste teksten uit de drie tot nu toe verschenen scheurkalenders. Het spelen met taal – waar Snijders om bekend staat – vormt de kern van Geen Boek. Samen met Van Eldijk fileert hij de Nederlandse taal en zet deze vervolgens weer in elkaar op manieren die je zowel doet nadenken als aan het lachen brengt. In Geen boek vind je een chaotische verzameling droge taalgrappen, vreemde dialogen, nepslogans, absurdistische nieuwsberichten en lijstjes waar je niets aan hebt. Een paar voorbeelden:
In de categorie nieuwsberichten bijvoorbeeld maakt Heerhugowaard (niet voor het eerst overigens) plannen voor de herziening van andere gemeenten; in dit geval Veendam. Veendam zou volgens de inwoners van Heerhugowaard in 2050 moeten beschikken over een metro die Veendam-Noord met Veendam-Zuid met elkaar verbindt én een eigen jachthaven in de Noordzee.
In een kinderdagverblijf in Alkmaar heeft een vader veertien kilo cocaïne gevonden in het huisje onder de glijbaan. De directrice van het kinderdagverblijf spreekt er schande van: ‘De cocaïne had daar nooit gevonden mogen worden. Als alle vaders hier de hele crèche gaan lopen doorzoeken, vind je het gek dat je dan iets vindt.’
En de bekende Franse keizer Napoleon Bonaparte gaat zijn nooit eerder uitgebrachte en verloren gewaande jazzalbum Live In Phoenix uit 1973 toch uitgeven.
In Geen boek kom je onder andere de volgende lijstjes tegen: Tips voor vakantieboeken (Duizend spelsituaties uit de sjoelsport, Brabant voor beginners en Apothekers in hun vrije tijd), Tien dingen die je kunt doen terwijl de brandweer je huis blust (o.a. koffie zetten voor de mannen, een nieuwe politieke beweging oprichten en een serie afkijken op Netflix) en Tien beginnersfouten van pannenkoekenbakkers.
Ook de terugkerende verhalen over bezoeken aan de dokter werken op de lachspieren. Zo bestelt iemand pizza’s bij de dokter, want de dokter heeft toch zeker veel meer verstand van gezond eten dan zo’n pizzabakker. In Komt een hamer bij de dokter bezoekt een vrouwelijke patiënt de dokter omdat ze heel veel last heeft van haar hamer. En zo begint Komt een vrouw bij de paardenkoper: ‘Dag paardenkoper’. ‘Nou mevrouw, kijkt u nu eens goed… witte jas… stethoscoop… ik ben de dokter.’ ‘Oh, nu zie ik het. Dag dokter. Ik wil graag een paard kopen.’
En wat te denken van de volgende ‘slechte slogans’:
Kruidvat – niet alles wat op de grond ligt, is uit het schap gevallen
HEMA – alles smaakt hier naar worst, ook de handdoeken
Grolsch bier – drink maar gewoon op
Hoevelaken – waar de bus niet voor niets keihard doorheen rijdt
Emmen – genieten met een grote boog eromheen
Sneek – het ligt in ieder geval niet in Drenthe
Geen boek is kortom een meesterwerk in nonsens, een tsunami van absurde taalgrappen. Er is geen tussenweg: of je houdt ervan of je vindt het flauw. Ronald Snijders en Fedor van Eldijk bewijzen wederom dat ze de koningen zijn van het absurdisme in Nederland. Geen boek viert de taal door haar belachelijk te maken. Dit is Geen boek om in één ruk uit te lezen; het is perfect om even open te slaan voor vijf (of tien… of vijftien…) minuten. Voor iedereen die kan genieten van taalgrappen, droge humor en ontregeling is dit een absolute aanrader.
Als mensen liever geen boek willen, geef ze dan Geen boek.
Ronald Snijders en Fedor van Eldijk – Geen boek. ISBN 978-94-63362-48-1. 303 pagina’s. € 24,95. Amsterdam: Uitgeverij De Harmonie.