Achter de schermen bij een Nederlandse geloofsgemeenschap
Hollandse godsdienstwaanzin uit naam van Padre Pio.
In het Twentse Tubbergen woont een oude godsdienstwaanzinnige vrouw die vele volgelingen heeft. Haar naam is Trees, al noemen mensen haar ook wel ‘de Twentse Jomanda’ of Bid Trees. Trees pendelt de hele dag door met haar rozenkrans en zegt op die manier vele boodschappen en adviezen door te krijgen van de Italiaanse heilige Padre Pio, door Trees De Pater of in haar Twentse dialect ook wel ’n Poater genoemd. Trees geeft ‘medische adviezen’ via de rozenkrans: wie kanker heeft ‘moet dat er maar uit lopen’, baden in yoghurt, een dieet van yoghurt met uien volgen of zevenentwintig sinaasappels per dag nuttigen. De patiënt moet de reguliere geneeskunde afzweren, anders helpen die adviezen niet. Onnodig te zeggen dat Trees recepten geen effect hadden.
Daarnaast vraagt Trees via De Pater geld: niet als betaling voor haar diensten, ‘dat zou niet in haar opkomen’, maar gewoon omdat De Pater dat wil. En toch bleef haar aantal volgelingen toenemen en zijn er nu nog steeds mensen die zich tot Bid Trees richten, in de hoop op genezing voor een dodelijke kwaal. Trees woont al jaren samen met een flink aantal volgelingen, in de loop der jaren zijn er in deze omgeving ook kinderen groot geworden. Die kinderen kijken vol afschuw terug op hun jeugd. Want Trees betrok hen ook bij duiveluitdrijvingen, een van haar andere specialiteiten. Zo zou ze bij psychiatrisch patiënt Betsie zelfs puntige duivelsoren hebben geknipt omdat de vrouw naar Trees’ inzicht door satan was bezeten. Betsies dochter Evelien doet uitgebreid haar verhaal in dit fascinerende boek.
Twee onderzoeksjournalisten besloten een kongsi aan te gaan. Normaliter concurrenten in de media, concludeerden zij dat ze de strijd tegen het kwaad van de Pater Pio-sekte het best gezamenlijk aan konden gaan. Zij zouden allebei onderzoekswerk doen, de resultaten daarvan delen, gesprekken met slachtoffers en sekte-aanhangers samen voeren en als duo het gesprek met Bid Trees voeren, als de oude vrouw hen tenminste te woord zou willen staan. Op die manier kon hen door ‘gelovigen’ nooit verweten worden dat zij de waarheid niet spraken.
De twee kwamen gruwelijke feiten tegen, ontdekten ook dat er meerdere doden waren gevallen door Trees’ medische adviezen en dat de kinderen van de inwonende aanhangers een trauma voor het leven meegekregen hadden. Niet alleen Evelien, de dochter van Betsie met de duivelsoren, vertelt haar verhaal, maar ook andere inmiddels volwassen kinderen.
Een van Trees’/ De Paters slachtoffers was Johan Veerman uit Volendam. Een ernstig zieke nierpatiënt die heilig geloofde in Trees’ medische adviezen. Hij had een jonge vrouw, Pauline, en een piepklein dochtertje. Toen Johan een donornier werd aangeboden verbood Trees hem die te accepteren: ‘De Pater vindt het niet goed’. In 2005 overleed Johan. Zijn weduwe en zijn inmiddels volwassen dochter namen het eerste exemplaar van dit boek in ontvangst. In het fotokatern is het meisje te zien, als kleuter, naast haar doodzieke vader in bed.
Auteurs
Jan Colijn (1966) werkte bijna dertig jaar bij De Telegraaf voor hij in 2017 overstapte naar RTV Oost. Hij schreef onder meer in 2010 Ik zeg oeh, in 2015 samen Bennie Jolink, voorman van de boerenrockband Normaal: Oerend mooie achterhoek en samen met collega Tom Meerbeek de ‘onderzoekscriminal’ Kwartetmoord. Voor zijn nieuwste boek, De sekte met de duivelsoren, werkte hij nauw samen met Maarten Schoon.
Maarten Schoon (1981) werkt als verslaggever bij De Twentsche Courant Tubantia.
De verslaggevers beschouwen het niet alleen als hun missie om het nieuws bij het grote publiek te brengen, maar ook om de aandacht te vestigen op onoirbare kwesties als bijvoorbeeld sektes, waarbij naïeve gelovigen slachtoffer worden van geslepen lieden als Bid Trees.
Ze doen in dit boek dan ook uitgebreid verslag van de rechtszaak, waarin de rechter Trees en trawanten tot gevangenis- en taakstraffen veroordeelde. Tijdens hun laatste onderzoek ontdekten de journalisten dat Trees vanuit de cel haar ongure praktijken voortzette. En ook na de cel gaat ze door! Ze is nu 86, maar haar zoon zal de lucratieve rozenkrans waarschijnlijk voortzetten.
De sekte met de duivelsoren is een fascinerend en tegelijk ook spannend en vaak treurig boek. Het is bijna onvoorstelbaar dat er nog steeds zoveel sektes in Nederland zijn – naar verluidt meer dan 200 – en dat zoveel mensen daar hun ziel en zaligheid aan verpanden om tenslotte de dupe van bedrog te worden. Enkele politici doen moeite sektes te verbieden, het is ze tot dusver niet gelukt. Hopelijk brengt dit knappe, indringend geschreven boek de zaak weer op gang. Een boek om in één ruk uit te lezen.
Jan Colijn & Maarten Schoon – De sekte met de duivelsoren. Achter de schermen bij een Nederlandse geloofsgemeenschap. ISBN 978-90-8975-637-4, 242 pagina’s plus fotokatern, € 22,99. Meppel: Just Publishers 2026.