40 jaar tussen idolen en halve zolen
Een vakman vertelt.
Met de ene persoon voel je meteen een klik, terwijl het bij de andere langer duurt of helemaal niet komt. Toegepast op het boek Pop! van Jan Vollaard duurde het even voordat ik onder de bekoring kwam van zijn verhalen. Na het bekijken van de kaft vroeg ik me af wat er boeiend zou kunnen zijn aan ontmoetingen met mensen zoals André Hazes of Mick Jagger. Daar is toch al voldoende over geschreven? Maar toen ik begon te lezen kon ik het boek na de eerste stukjes niet meer wegleggen.
Auteur
Jan Vollaard (68) is zo’n veertig jaar muziekjournalist en schreef voor OOR, NRC, Varagids, HP/De Tijd en andere media. Hij was het liefst popster geworden en probeerde het dan ook als zanger in bands. Maar ik had er het talent niet voor. Zelf muziek maken was mooi, maar niemand trapte in mijn neppe Elvis-imitatie. Dan maar schrijven over popmuziek. Eerst voor zijn studentenvereniging, daarna voor het Leidse universiteitsblad Mare. Dat trok de aandacht van een vriend uit het Leidse muziekcircuit, die voor Muziekkrant OOR schreef en Vollaard introduceerde bij de hoofdredacteur.
Intussen moest er brood op de plank komen en omdat de eerste schrijfsels te weinig opleverden schreef Vollaard voor Hij zingt bij kerstband The Sleigh Shakers en speelt theremin, het magische instrument dat muziek voortbrengt zonder aanraking. Voor de Leidse Sleutelgaten schreef hij de hit ‘Joke een liedje dat degenen op leeftijd zich misschien nog herinneren: Joke Stop Met Koken. Het werd een grote hit door de gewiekste platenbaas Johnny Hoes en het vaak draaien op illegale radiozenders. Vollaard kon er een tijdje van leven.
De beschreven periode loopt van 1983 tot 2023. In die vier decennia kwam Jan in contact met zowel minder bekende als prominente figuren, waaronder Mick Jagger, Neil Young en leden van Nirvana. Hij ontmoette hen in kleedkamers, hotelkamers, achter de schermen van podia of in hun studio. De ene keer bleken het ‘normale’ mensen te zijn, de andere keer ondervond hij dat ze zwaar verslaafd waren, soms omringd door een zenuwachtige crew die allerlei restricties oplegde, maar vaak met een bijzondere kijk op het artiestenleven.
Een klein monument is het stukje over de in 2007 overleden fotograaf Lex van Rossen. Vollaard was vaak met hem op pad en samen zagen ze in 1997 de zenuwachtig vals zingende Jantje Smit debuteren op een podium. Vollaard beschrijft mooi hoe Van Rossen zijn uiterste best deed om het perfecte plaatje te schieten. Soms lukte dat en kwamen de afdrukken terecht in toonaangevende bladen uit de internationale muziekwereld. Het boek is trouwens opgedragen aan Van Rossen.
Vollaard is erin geslaagd om van Pop! een zeer aantrekkelijk boek te maken. Een interessant boek met korte, duidelijke stukjes die precies zeggen wat ze moeten zeggen en goed zijn opgebouwd. Begin en eindige sluiten vaak goed op elkaar aan en worden soms afgesloten met een grappige anekdote of quote. Ook fijn omdat de verhalen vlot te lezen zijn en Vollaard precies beschrijft hoe de muziek klonk of hoe de optredens eruitzagen.
Dit boek is voor mij een aangename verrassing, geschreven door een vakman die met grote kennis van zaken en veel liefde vertelt over wat hij zoal meemaakte met allerlei idolen en halve zolen. Kortom, Pop! is top.
Jan Vollaard – Pop! 40 jaar tussen idolen en halve zolen. ISBN 978-94-647-1333-6, 144 pagina’s € 19,90. Gorredijk: Noordboek-Van Gorcum 2025