Isabel van Castilië (1451-1504)
Tomeloze inzet voor Spanje.
Wanneer Isabel in 1474 in Segovia wordt gekroond tot koningin van Castilië, is dat wel het laatste waarop haar omgeving gerekend heeft. Haar veel oudere halfbroer Enrique was koning en hij zou worden opgevolgd door zijn nakomelingen. Maar de geschiedenis van de geboorte laat zich niet regeren. Enrique heeft wel een dochter, maar die blijkt van een andere vader te zijn. Alfonso, Isabels oudere broer wordt koning. Als Alfonso sterft is de kroon voor Isabel, een vrouw notabene. Dat laatste is ook al moeilijk te verteren door de mannenwereld van edelen en dienaren die haar omringt. Maar Isabel is een ‘dolle mina’ pur sang, of, om in haar geschiedenis te blijven, ze spiegelt zich graag aan Jeanne d’Arc, de heldin die geharnast ten strijde trok om haar land te redden.
Isabel heeft geen gemakkelijk leven. Haar vader sterft als ze nog jong is, daarna woont ze samen met haar broertje en haar depressieve moeder tot haar grootmoeder de touwtjes in handen komt nemen en ze gevieren in relatieve armoede wonen in een verwaarloosd landhuis in Arévalo. Haar halfbroer Enrique staat erop dat de twee kinderen goed onderwijs krijgen. Maar dan, als de kinderen tien en twaalf zijn, komt er een brief van de koning-broer: hij wil dat de twee naar het hof in Segovia komen voor hun verdere opvoeding, niet voor een korte logeerpartij, maar tot hun huwelijk dat uiteraard door hem geregeld zal worden. Het is voor de jonge prinses Isabel het begin van een leven vol verhuizingen: waar haar plicht – als prinses, later als koningin – haar roept zal zij die stem moeten volgen. Hoeveel vreugde of verdriet zij daar ook van hebben zal.
Als haar broer koning Enrique haar een aantal huwelijkskandidaten heeft ‘voorgeschoteld’ van wie ze stuk voor stuk al de rillingen krijgt bij de gedachte dat ze met hem haar bed en haar leven moet delen, trouwt ze uiteindelijk toch met een leeftijdgenoot, Fernando van Aragón. Ze is dolverliefd op hem en hij op haar. Maar helaas heeft hij het woord monogamie niet in zijn vocabulaire staan. Isabel hoort van vrouwen en zelfs van meerdere kinderen bij hen. Zij krijgt met Fernando dochter Ysabel. Maar ze weet dat ze méér kinderen zal moeten krijgen om Fernando aan zich te binden. Ze heeft gem nodig om de binnenlandse onrust de kop in te drukken, verschillende legers dreigen de grenzen van het koninkrijk over te trekken. Isabel is koningin van Castilië, ze is niet van plan delen van het koninkrijk te laten innemen. En dan komen daar ook nog de godsdiensttwisten bij, de katholieken, de islamieten en de joden eisen plek voor hun leven en hun cultuur. Isabel treedt met zeer harde hand op.
Auteur
Simone van de Vlugt (1966) zit al dertig jaar in het schrijversvak. Als kind werd zij geïnspireerd door Kruistocht in spijkerbroek (1974) van Thea Beckman. Op haar dertiende stuurde ze haar eerste manuscript van een historisch verhaal naar een uitgever. Die stuurde het weliswaar terug, maar moedigde haar aan door te gaan. Van der Vlugt studeerde Nederlands en Frans aan de lerarenopleiding en kreeg daar ook les in jeugdliteratuur en creatief schrijven. Na haar studie ging ze werken en schreef in de avonduren aan De amulet, een verhaal over heksenvervolging. Dit boek werd haar debuut. Daarna volgde een reeks historische jeugdromans voor 13+-lezers. Van der Vlugt schrijft ook voor kleuters en leerlingen van de basisschool.
In 2004 debuteerde ze met haar boek voor volwassenen De reünie, waarna in 2005 de eerste thriller Schaduwzuster volgde. Haar eerste drie thrillers behaalden hoge verkoopcijfers, tussen 2004 en 2007 werden er rond de 500.000 van verkocht. Haar vierde thriller Blauw water werd met een verkoopcijfer van 165.000 exemplaren het bestverkochte boek van 2008.
Zowel haar historische romans als haar thrillers krijgen de ene prijs na de andere en komen steevast in de top van de bestsellerlijst.
Haar totale ‘oogst’: twaalf jeugdroman, veertien thrillers, zes boeken voor jonge kinderen, twee reisboeken, twee historische non-fictieboeken (onder andere over de familie Bicker in de 16e en 17e eeuw in Amsterdam) en tien historische romans.
Simone van der Vlugt schrijft op basis van veel onderzoek en komt daardoor vaak dingen tegen die haar weer op ideeën brengen voor een volgend boek. Zo vertelt ze in haar nawoord dat ze een boek had willen schrijven over Juana van Castilië, Ana in dit boek, het derde kind van Isabel. Maar tijdens dat onderzoek ontdekte ze dat Ana’s moeder Isabel niet minder interessant was en ze besloot eerst dat verhaal te beschrijven.
Omdat Ana, de geschiedenis ingegaan als Johanna de Waanzinnige, haar ook boeide, belooft ze haar lezers nu al, dat over háár haar volgende boek zal gaan, onder de titel De waanzinnige prinses. Want was Ana/Juana inderdaad gek, of verkreeg ze die naam omdat er politieke spelletjes met haar werden gespeeld? Daar komen we nog wel achter.
Een boek van Simone van der Vlugt lezen is méér dan lezen. Het is meeleven, genieten, gruwen, verontwaardigd zijn, rondkijken in vroeger tijden, het is zien en voelen wat al haar beschreven mensen voelen. Het is geen wonder dat ze tot de sterren van de literatuur wordt gerekend. Ze is een ras-verteller!
Simone van der Vlugt – Kruistocht van een koningin. ISBN 978-90-263-6890=5, 482 pagina’s, €24,99. Amsterdam: Ambo | Anthos 2025.